قهوه
یوند قهوه با سرمایهداری
قهوه وارد میدان میشود، نوشیدنیای که نهتنها سالمتر از نوشیدنیهای دیگر بود (چون از جمله آبی که برای تهیهاش مصرف میشود باید جوشانده شود) بلکه روشن شد که عملکرد و استقامت را بهبود میبخشد.
یک فنجان قهوه شما را یاد چه چیزی میاندازد؟ شروع صبحی تازه. دیداری خوشایند با دوستان قدیمی در کافۀ محبوب. بیداری شبانه برای امتحانی سخت یا تمامکردن کاری عقبمانده.
اگر بیخوابشدنهای گاهبهگاه را در نظر نگیریم، قهوه نوشیدنیِ خوشیها و خاطرات خوب ماست و چه کسی در این زمانه، به چنین خوشیهای کوچکی نیاز ندارد؟ بااینحال، آگوستین سجویک این سؤال را از جای دیگری میپرسد: چه شد که در دنیایی گیر افتادیم که بدون قهوه نمیشود با آن کنار آمد؟
چهارصد سال پیش، قهوۀ عربیکا، بوتهای گرمسیری که برگهای سبز براق و دانههای سرخرنگ روشن داشت، عملاً خارج از جهان عرب ناشناخته بود. این بوته در قرن نهم در گوشهای از حبشه کشف شد، آنهم (بنا به افسانهها) به دست یک بزچران که میدید چهارپایانش پس از جویدن دانههای آن بوته جستوخیز میکنند و کلِ شب را بیدار میمانند.
در گذر ایام، مردم فهمیدند که قهوه میتواند اثر مشابهی روی ما انسانها هم داشته باشد، آن گیاه خدمت زیادی به گونۀ ما انسانها کرد، و گونۀ ما نیز خدمت زیادی به آن گیاه کرد.
امروز در سراسر دنیا بیش از ۱۱۰ هزار کیلومترمربع زیستگاه جدید به قهوه دادهایم، ۲۵ میلیون خانوار را مسئول مراقبت و تغذیهاش کردهایم، و قیمتش را تا جایی بالا بُردهایم که یکی از ارزشمندترین کالاهایی شده که در جهان داد و ستد میشود. برای بوتهای که نه خوراکی است، نه چندان زیباست، نه پرورشش کار سادهای است، بد هم نشده.
قهوه استیلای جهانی خود را مدیون یک اتفاق تصادفی در فرآیند تکامل است: مادۀ شیمیاییای که این گیاه میسازد تا از خود در برابر حشرات دفاع کند، از قضا تأثیری بر هوشیاری انسان میگذارد که مطلوب ماست، ما را پرانرژیتر و کوشاتر میکند، و البته شایان ذکر است که از ما کارگران بهتری میسازد.
آن مادۀ شیمیایی هم چنانکه میدانید، کافئین است که اکنون محبوبترین مادۀ محرک دنیاست، چنانکه هر روز ۸۰% آدمها مصرفش میکنند.(کافئین یگانه مادۀ محرکی است که در قالب سودا مرتباً به بچههایمان میدهیم).
قهوه وارد میدان میشود، نوشیدنیای که نهتنها سالمتر از نوشیدنیهای دیگر بود (چون از جمله آبی که برای تهیهاش مصرف میشود باید جوشانده شود) بلکه روشن شد که عملکرد و استقامت را بهبود میبخشد.
یک فنجان قهوه شما را یاد چه چیزی میاندازد؟ شروع صبحی تازه. دیداری خوشایند با دوستان قدیمی در کافۀ محبوب. بیداری شبانه برای امتحانی سخت یا تمامکردن کاری عقبمانده.
اگر بیخوابشدنهای گاهبهگاه را در نظر نگیریم، قهوه نوشیدنیِ خوشیها و خاطرات خوب ماست و چه کسی در این زمانه، به چنین خوشیهای کوچکی نیاز ندارد؟ بااینحال، آگوستین سجویک این سؤال را از جای دیگری میپرسد: چه شد که در دنیایی گیر افتادیم که بدون قهوه نمیشود با آن کنار آمد؟
چهارصد سال پیش، قهوۀ عربیکا، بوتهای گرمسیری که برگهای سبز براق و دانههای سرخرنگ روشن داشت، عملاً خارج از جهان عرب ناشناخته بود. این بوته در قرن نهم در گوشهای از حبشه کشف شد، آنهم (بنا به افسانهها) به دست یک بزچران که میدید چهارپایانش پس از جویدن دانههای آن بوته جستوخیز میکنند و کلِ شب را بیدار میمانند.
در گذر ایام، مردم فهمیدند که قهوه میتواند اثر مشابهی روی ما انسانها هم داشته باشد، آن گیاه خدمت زیادی به گونۀ ما انسانها کرد، و گونۀ ما نیز خدمت زیادی به آن گیاه کرد.
امروز در سراسر دنیا بیش از ۱۱۰ هزار کیلومترمربع زیستگاه جدید به قهوه دادهایم، ۲۵ میلیون خانوار را مسئول مراقبت و تغذیهاش کردهایم، و قیمتش را تا جایی بالا بُردهایم که یکی از ارزشمندترین کالاهایی شده که در جهان داد و ستد میشود. برای بوتهای که نه خوراکی است، نه چندان زیباست، نه پرورشش کار سادهای است، بد هم نشده.
قهوه استیلای جهانی خود را مدیون یک اتفاق تصادفی در فرآیند تکامل است: مادۀ شیمیاییای که این گیاه میسازد تا از خود در برابر حشرات دفاع کند، از قضا تأثیری بر هوشیاری انسان میگذارد که مطلوب ماست، ما را پرانرژیتر و کوشاتر میکند، و البته شایان ذکر است که از ما کارگران بهتری میسازد.
آن مادۀ شیمیایی هم چنانکه میدانید، کافئین است که اکنون محبوبترین مادۀ محرک دنیاست، چنانکه هر روز ۸۰% آدمها مصرفش میکنند.(کافئین یگانه مادۀ محرکی است که در قالب سودا مرتباً به بچههایمان میدهیم).
- ۱.۳k
- ۱۲ شهریور ۱۳۹۹
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط