بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ - خداوند قطعاً دروغ پرستان را معلوم می نماید!(سوره عنکبوت بخشی از آیه 3)
کاذب فقط به معنای دروغگو نیست. گفتنِ دروغ، تنها یک وجه از کذب است. کذب، همه حوزه های وجودی انسان، از اندیشه و پندار و رفتار را نیز شامل می شود. شخص کاذب، دروغ پرست است زیرا نجات خود را در دروغ می داند. و هر که نجاتش را در چیزی بداند به واقع پرستنده همان است.خدای شخص کاذب، دروغ است. و دروغ، امر غیر واقع است. اصالت ندارد. بدترین دروغ ها، دروغ به خود است؛ اینکه خود را مُحِق بداند بی آنکه به حق واصل شده باشد؛ اینکه اوهام و بافته های ذهنی اش را راست جلوه دهد و غیر خود را باطل بینگارد. موجد دروغ به وجود آورنده آن، ذهن بشری است.
زمین و آسمان دروغ نمی گویند، گیاهان دروغ نمی گویند، حیوانات دروغ نمی گویند. جالب است بدانی -آنچنان که در برخی حکایات آمده- حتی جنیان هم اهل دروغ نیستند! این تنها ذهن انسان تاریک اندیش است که دروغ پرداز است.
ذهن،خالق دروغ است و دروغ پرستان، اصحاب ذهن اند. به خداوند حق و راستی پناه می بریم از دروغ و دروغ ساز.
‌بدان که یک سالک، حقگراست. اهل راستی و درستی است. پس چیزی را که نمی داند نمی گوید. به توهمّات دامن نمی زند. با ریاکاری و تظاهر، خود را حق بجانب و دیگران را باطل نشان نمی دهد.
او در همه حال تسلیم راستی و درستی است. زیرا خدایی جز آن ندارد و نمی شناسد.