بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
‌معنای مرحوم :
مرحوم یعنی رحمت شده، نه انسان مرده. در قاموس سالکان مرحوم کسی را گویند که برخوردار از رحمت است.
این زنده است که دارای رحمت است.
‌و آن کس را که خداوند از رحمت خویش عطا نموده، نشانه دارد. نشانه‌اش راحم بودن است. رحمت‌بخشی است. چنین کسی رحمت عطا شده را به دیگر مخلوقات خدا می‌ چشاند. زیرا فاقد شیء، مُعطِی شیء نمی‌تواند باشد. آن که ندارد چگونه دیگری را برخوردار کند؟! باید خود رحمت داشته باشد که بتواند آن را به خلق خدا تقدیم کند. تو باید مرحوم شناس شوی نه مرحوم گو.
‌حال دقت کن! آن کس که هیچ نگاه و گفتار و رفتار رحمت آمیز ندارد، معنایش اینست که خود مورد رحمت واقع نشده است! زیرا ندارد که به دیگری بدهد!
‌رحمت داشتن و مرحوم بودن، از همینجا قابل تشخیص است. این نکته را می‌توان از نوع زندگی و فعل و رفتار شخص از همینجا دریافت؛ که آیا مرحوم هست یا نیست!
‌هر کسی را مرحوم نگویند. نشانهٔ بارز مرحوم بودن راحم شدن و رحمت‌ بخشی است. آن که خوش‌بو شده است بوی‌خوش می‌پراکنَد.
‌دریاب نکته را! ای دوست، این نیروی نجات‌بخش رحمت را از همینجا دریافت کن و از همینجا دیگران را برخوردار نما. فرهنگ رحمت، فرهنگ زندگی است. زندگان را دریاب!