بازهم يک شب بى خواب شبى تکرارى

بازهم يک شب بى خواب شبى تکرارى
پيرکرده ست مرا اين همه شب بيدارى

سينى چاى به دست امد و برگشت,همين!
مادرم نيز نپرسيد چه دردى دارى

موج موهات به هم ريخته اعصابم را
مى کنم با همه کج خلقى و بدرفتارى

با تو خواهان جهان بودم و اکنون بى تو
من و چاى و غزلى, دفترى و خودکارى

احتياج است به يک سنگ نه! يک کوه صبور
دست اگر بر دل پرخون شده ام بگذارى

کاش بودى که ببينى سرشب تا حالا
چند دفعه پر و خالى شده جا سيگارى?!

مسلم محبى