واقعا زیبا:

واقعا زیبا:
بگذارید رفتنی ها، بروند.
باور کنید اینطور خیلی بهتر است.
خوب میدانم اینکه با یک«خداحافظ» کوتاه بدرقه اش کنید، دردناکترین خنجریست که به خودتان زده اید.
اما، این زخم، درمان میشود!
اوکه حرف رفتن میزند، یعنی مدتهاست تو را رها کرده
حالا هی با اشک و زاری خاطرات خوب را یادش بیاور...
حالا هی با فریاد قولها و قسم ها و دوستت دارم هایی که گفته را برایش مرور کن
هی از آرزوهای مشترک بگو، از اینکه بدون او، هیچ میشوی
حالا هی بگو خوب میدانی بعد از تو کسی دوستش نخواهد داشت و تنها میماند
به وجدانش متوسل شو! بگو این اشک و آه دامنش را میگیرد و آن موقع پشیمانی سودی ندارد...
هر چند وقت یکبار پیامی بفرست، که یادت می آید فلان روز فلان حال عاشقانه را داشتیم؟
اما.... باور کن، اینها فایده ندارد.
به هر جان کندنی که شده سکوت کن. و بگذار رفتنی، برود.
چرا که اگر بخواهی برای نگه داشتنش به چیزی بجز دوست داشتن تکیه کنی، یک روز میبینی علاوه بر او، خودت را هم از دست داده ای!
میدانی یک آدم بی «خود» چه عذابی میکشد؟
این همان دردیست که درمان نمیشود
همان مرگ تدریجی.
خودتان را از دست ندهید.درد رفتن ها آرام میشود.اما یاد حقیر کردن خویشتن برای اوکه لیاقتش را نداشت، دردیست بی پایان.
بگذارید رفتنی ها بروند!
#سحرنازمقدم