به سکوت خو می‌گرفت و آنقدر بی‌حضور شده بود که همه فراموشش

به سکوت خو می‌گرفت و آنقدر بی‌حضور شده بود که همه فراموشش کرده بودند. انگار به دنیا آمده بود که تنها باشد.

سمفونی مرگان - عباس معروفی
دیدگاه ها (۰)

«در سکوتِ شب، قدم‌هایت را می‌شنوم…»بعد از رفتنت، سکوت را انت...

یارا انقدر شیرین و تو دل بروعه که انگار خدا برای ساختنش از م...

عشق، یعنی اینکه در اوجِ خستگی، فقط با شنیدنِ صدای تو، انگار ...

و قلبم دوباره تپیدpart: 8 ...

این جمله بیرون از ایران حسابی سروصدا کرده، ولی اینجا انگار ت...

دوست داشتنتشبیه ورق خوردن رؤیاستدر کتابیکه دلم نمی‌خواهد به ...

🔴اینترنشنال مُردی؟! تیتر "صدای فرناز باشیم"، کجاست؟🔹فرناز مع...

♨️فرمانده نیروی دریایی سپاه: ما فقط یکی دو نمونه از تنبیه کش...

اتاقی که وجود نداشت خلاصه: ا/ت برای زندگی به خانه‌ای قدیمی ن...

عجیب است…گاهی کسی را داری،اما دلت برایش تنگ می‌شود،برای حرف‌...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط