ﺑﺎز ﺷﺐ ﻣﺎﻧﺪ و ﻣﻦ و اﯾﻦ ﻋﻄﺶ ﺧﺎﻧﮕﯽ ام ﺑﺎز ﻫﻢ ﯾﺎد ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺪ و

ﺑﺎز ﺷﺐ ﻣﺎﻧﺪ و ﻣﻦ و اﯾﻦ ﻋﻄﺶ ﺧﺎﻧﮕﯽ ام ﺑﺎز ﻫﻢ ﯾﺎد ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺪ و ﻣﻦ و دﯾﻮاﻧﮕﯽ ام

اﺷﮏ در داﻣﻨﻢ آوﯾﺨﺖ ﮐﻪ درﯾﺎ ﺑﺎﺷﻢ / ﻣﺜﻞ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﭘﺮ از ﺷﻮق ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺑﺎﺷﻢ

ﺧﻮاب دﯾﺪم ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ آﻣﺪی و دل ﻣﯽ رﻓﺖ / ﻣﺤﺮم ﭼﺸﻢ ﺗﺮم ﻣﯽ ﺷﺪی و دل ﻣﯽ رﻓﺖ

ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻣﺜﻞ ﭘﺮی ﯾﮏ دو ﻧﻈﺮ آﻣﺪ و رﻓﺖ / ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ دل ﺧﺴﺘﻪ ام آﺗﺶ زد و رﻓﺖ

ﺧﻨﺪﻩ زد ﮐﻮﭼﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺗﺒﺴﻢ اﻓﺘﺎد / ﺑﺎز دﻧﺒﺎل ﺟﮕﺮ ﮔﻮﺷﻪ ی ﻣﺮدم اﻓﺘﺎد

آﺧﺮش ﻫﻢ دل دﯾﻮاﻧﻪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﭼﻪ ﺷﺪ / ﯾﮏ ﺷﺒﻪ ﯾﮏ ﺷﺒﻪ دﯾﻮاﻧﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﮐﻪ ﺷﺪ

ﺗﺎ ﻏﺰل ﻫﺴﺖ دل ﻏﻤﺰدﻩ ات ﻣﺎل ﻣﻦ اﺳﺖ / ﻣﻦ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺗﻮ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ اﺳﺖ

آی ﺗﻮ ، ﺗﻮ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺐ ﻣﻦ و ﭼﺸﻤﺎن ﻣﻨﯽ / ﺗﻮ ﮐﻪ ﮔﻨﺪم ، ﺗﻮ ﮐﻪ ﺣﻮا ، ﺗﻮ ﮐﻪ ﺷﯿﻄﺎن ﻣﻨﯽ

ﺗﻮ ﮐﻪ وﯾﺮان ﻣﻦ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ از ﺧﻮد ﺷﺪﻩ ای / ﺗﻮ ﮐﻪ دﯾﻮاﻧﻪ ی دﯾﻮاﻧﻪ ﺗﺮ از ﺧﻮد ﺷﺪﻩ ای

در ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﮐﻪ ﭘﯿﻮﻧﺪ زد اﻧﺪوﻩ ﻣﺮا / ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﮔﻞ ﺷﺪ و ﻟﺒﺨﻨﺪ زد اﻧﺪوﻩ ﻣﺮا

ای دﻟﺖ ﭘﻮﻟﮏ ﮔﻠﻨﺎر ؛ ﺳﭙﯿﺪار ﻗﺪت / ﭼﻪ ﮐﺴﯽ اﺷﮏ ﻣﺮا دوﺧﺘﻪ ﺑﺮ ﭼﺎرﻗﺪت ؟

ﭼﻨﺪ روزی ﺷﺪﻩ ام ﻣﺤﺮﻣﺖ اﯾﻼﺗﯽ ﻣﻦ / آﺧﺮش ﺳﻬﻢ دﻟﻢ ﺷﺪ ﻏﻤﺖ اﯾﻼﺗﯽ ﻣﻦ