ﺷﯿﺦ ﺟﻨﯿﺪ ﺑﻐﺪادي اﺣﻮال ﺑﻬﻠﻮل را ﭘﺮﺳﯿﺪ ؟

ﺷﯿﺦ ﺟﻨﯿﺪ ﺑﻐﺪادي اﺣﻮال ﺑﻬﻠﻮل را ﭘﺮﺳﯿﺪ ؟
مریدان ﮔﻔﺘﻨﺪ او ﻣﺮدی دﯾﻮاﻧﻪ اﺳﺖ! ﺷﻴﺦ ﮔﻔﺖ : او را ﻃﻠﺐ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﺎ او ﮐﺎر اﺳﺖ. ﻣﺮﻳﺪان ﻧﺸﺎﻧﻲ ﺑﻬﻠﻮل را ﭘﻴﺪاﻛﺮدﻧﺪ
ﺷﯿﺦ ﭘﯿﺶ او رﻓﺖ و ﺳﻼم ﮐﺮد . ﺑﻬﻠﻮل ﺟﻮاب ﺳﻼم او
را داد و ﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ؟
. ﻋﺮض ﮐﺮد : ﻣﻨﻢ ﺷیخ ﺟﻨﯿﺪ ﺑﻐﺪادی
ﺑﻬﻠﻮل ﻓﺮﻣﻮد : ﺗﻮﯾﯽ ﺷﯿﺦ ﺑﻐﺪاد ﮐﻪ ﻣﺮدم راارﺷﺎد ﻣﯽﮐﻨﯽ ؟! ﻋﺮض ﮐﺮد : آری
ﺑﻬﻠﻮل ﻓﺮﻣﻮد ﻃﻌﺎم ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮری ؟
ﻋﺮض ﮐﺮد : اول ﺷﻜﺮ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ و از ﭘﯿﺶ ﺧﻮد ﻣﯽﺧﻮرم ، ﻟﻘﻤﻪ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺮﻣﯽ دارم ، ﺑﻪ ﻃﺮف راﺳﺖ دﻫﺎنﻣﯽ ﮔﺬارم و آﻫﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺟﻮم و ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ و در ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻮردن از ﯾﺎد ﺣﻖ ﻏﺎﻓﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﻮم و در
اول و آﺧﺮ دﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ.

ﺑﻬﻠﻮل ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻓﺮﻣﻮد ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺷﺪ ﺧﻠﻖﺑﺎﺷﯽ در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﻃﻌﺎم ﺧﻮردن ﺧﻮد را ﻧﻤﯽ داﻧﯽ و ﺑﻪ راه ﺧﻮد رﻓﺖ!

ﻣﺮﯾﺪان ﺷﯿﺦ را ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﯾﺎ ﺷﯿﺦ اﯾﻦ ﻣﺮد دﯾﻮاﻧﻪ اﺳﺖ
ﺷﻴﺦ ﺧﻨﺪﯾﺪ و ﮔﻔﺖ ﺳﺨﻦ راﺳﺖ را از دﯾﻮاﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻨﯿﺪ و از ﻋﻘﺐ او روان ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ او رﺳﯿﺪ
ﺑﻬﻠﻮل ﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ؟
ﺟﻮاب داد ﺷﯿﺦ ﺑﻐﺪادی ﮐﻪ ﻃﻌﺎم ﺧﻮردن ﺧﻮد را ﻧﻤﯽ داﻧﺪ
ﺑﻬﻠﻮل ﻓﺮﻣﻮد : آﯾﺎ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺧﻮد را ﻣﯽ داﻧﯽ ؟
ﻋﺮض ﮐﺮد آری . ﺳﺨﻦ ﺑﻪ ﻗﺪر ﺿﺮورت ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ و ﺑﻪﻗﺪر ﻓﻬﻢ ﻣﺴﺘﻤﻌﺎن ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ و ﺧﻠﻖ را ﺑﻪ راه ﺧﺪادﻋﻮت ﻣﻴﮑﻨﻢ.

ﺑﻬﻠﻮل ﮔﻔﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ از ﻃﻌﺎم ﺧﻮردن ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ را ﻫﻢﻧﻤﯽ داﻧﯽ
ﻣﺮﯾﺪان ﮔﻔﺘﻨﺪ ﯾﺎ ﺷﯿﺦ دﯾﺪی اﯾﻦ ﻣﺮد دﯾﻮاﻧﻪ اﺳﺖ ؟
ﺗﻮ از دﯾﻮاﻧﻪ ﭼﻪ ﺗﻮﻗﻊ داری ؟ ﺟﻨﯿﺪ ﮔﻔﺖ ﻣﺮا ﺑﺎ او ﮐﺎراﺳﺖ ، ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽ داﻧﯿﺪ
ﺑﺎز ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ او رﺳﯿﺪ

ﺑﻬﻠﻮل ﮔﻔﺖ : آﯾﺎ آداب ﺧﻮاﺑﯿﺪن ﺧﻮد را ﻣﯽ داﻧﯽ ؟
ﻋﺮض ﮐﺮد آری . در ﻃﻮل روز زﻳﺎد ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻴﻜﻨﻢ ﺗﺎ ﺟﺴﻤﻢ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﻮد و ﺑﻌﺪ از ﻋﺒﺎدت ﺷﺐ ﻣﻲ ﺧﻮاﺑﻢ

ﺑﻬﻠﻮل ﮔﻔﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ آداب ﺧﻮاﺑﯿﺪن را ﻫﻢ ﻧﻤﯽ داﻧﯽ

ﺑﻬﻠﻮل ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮﺧﯿﺰد ﺟﻨﯿﺪ داﻣﻨﺶ را ﺑﮕﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ
ای ﺑﻬﻠﻮل ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽ داﻧﻢ ، ﺗﻮ مقرب ﺧﺪا هستی، ﻣﺮا ﺑﯿﺎﻣﻮز
ﺑﻬﻠﻮل ﮔﻔﺖ : ﭼﻮن ﺑﻪ ﻧﺎداﻧﯽ ﺧﻮد ﻣﻌﺘﺮف ﺷﺪی ﺗﻮ را ﺑﯿﺎﻣﻮزم!

ﺑﺪان ﮐﻪ اﯾﻨﻬﺎ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ﻫﻤﻪ ﻓﺮع اﺳﺖ و اﺻﻞ در
ﺧﻮردن ﻃﻌﺎم آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﻘﻤﻪ ﺣﻼل ﺑﺎﯾﺪ و اﮔﺮ ﺣﺮام
را ﺻﺪ از اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ آداب ﺑﻪ ﺟﺎ ﺑﯿﺎوری ﻓﺎﯾﺪه ﻧﺪارد و ﺳﺒﺐ ﺗﺎرﯾﮑﯽ دل ﺷﻮد
در ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺎﯾﺪ دل ﭘﺎک ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﯿﺖ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ
و آن ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺮای رﺿﺎی ﺧﺪای ﺑﺎﺷﺪ و اﮔﺮ ﺑﺮای ﻏﺮﺿﯽ
ﺟﺎه ﻃﻠﺒﻲ ﯾﺎ ﻣﻄﻠﺐ دﻧﯿﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﯿﻬﻮده و ﻫﺮزه ﺳﺨﻦﮔﻔﺘﻪ اي و ﺳﮑﻮت و ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﺑﻬﺘﺮ و ﻧﯿﮑﻮﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ و در
ﺧﻮاب ﮐﺮدن ، اﺻﻞ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ در
وﻗﺖ ﺧﻮاﺑﯿﺪن در دل ﺗﻮ ﺑﻐﺾ و ﮐﯿﻨﻪ و ﺣﺴﺪ ﺑﺸﺮیﻧﺒﺎﺷﺪ.