در انتظار مقدمت چشم به راه دوخته ام

در انتظار مقدمت چشم به راه دوخته ام

فدای خاک پای تو بیا که دلشکسته ام

ن‍‍یامدی مسافرم مرا ز غم رها کنی

شب مرا ز نور خود به صبح آشنا کنی

نیامدی تو از سفر دل گرفته وا شود

قدم نهی به دیده ام که حاجتم رواشود

مرا ز هجر روی تو توان انتظار نیست

بیا که بی عنایت تو در دلم قرار نیست

در اشتیاق روی تو در انتظار بوده ام

زقطره قطره اشک خود ترانه ها سروده ام

بهار من به غیر تو مرا دگر بهار نیست

بیا که لحظه های من به غیر انتظارنیست

در انتظار دیدنت چه ناشکیب مانده ام

بیا امید هستی ام که من غریب مانده ام

بهار سبز پوش من که بر همه سرآمدی

هزار و چهارصد خزان گذشت و تو نیامدی

چگونه میتوان به دل بدون تو قرار داد

به عاشقان هنوز هم امید انتظار داد

مخواه نا امیدی ام امید جاودانه ام

مباد از فراق تو سفر کنم ز خانه ام

«اَللَّهُمَ عَجِّل لِوَلیِّکَ الْفَرَج»

«اَللَّهُمَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّل فَرَجَهُم»