دوستت دارم پریشان، شانه می خواهی چه کار؟
دوستت دارم پریشان، شانه می خواهی چه کار؟
دام بگذاری اسیرم، دانه می خواهی چه کار؟
تا ابد دور تو می گردم، بسوزان! ناز کن!
ای که شاعر سوختی، پروانه می خواهی چه کار؟
مـُردم از بس شهر را گشتم، یکی عاقل نبود
راستی تو این همه دیوانه می خواهی چه کار؟
مثل من آواره شو از چار دیواری درآ!
در دل من قصر داری، خانه می خواهی چه کار؟
خرد کن آیینه را در شعر من خود را ببین
شرح این زیبایی از بیگانه می خواهی چه کار؟
شرم را بگذار و یک آغوش در من گریه کن
گریه کن! پس شانه ی مردانه می خواهی چه کار؟
دام بگذاری اسیرم، دانه می خواهی چه کار؟
تا ابد دور تو می گردم، بسوزان! ناز کن!
ای که شاعر سوختی، پروانه می خواهی چه کار؟
مـُردم از بس شهر را گشتم، یکی عاقل نبود
راستی تو این همه دیوانه می خواهی چه کار؟
مثل من آواره شو از چار دیواری درآ!
در دل من قصر داری، خانه می خواهی چه کار؟
خرد کن آیینه را در شعر من خود را ببین
شرح این زیبایی از بیگانه می خواهی چه کار؟
شرم را بگذار و یک آغوش در من گریه کن
گریه کن! پس شانه ی مردانه می خواهی چه کار؟
- ۳.۹k
- ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۷
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط