به لبم رسیده جانم،

به لبم رسیده جانم،
تو بیا که زنده مانم

پس از آن که من نمانم،
به چه کار خواهی آمد

غم و قصه فراقت
بکشد چنان که دانم

اگرم چو بخت روزی
به کنار خواهی آمد
دیدگاه ها (۲)

دوست به کین است و آسمان به کمینم خستـه دل از دست آسمان و زمی...

نگارا، از وصال خود مرا تا کی جدا داری؟چو شادم می‌توانی داشت،...

آغاز قصه، تو بودی، بابای مهربانمآغاز غصه، رفتنت شد، ای تمامِ...

عشق.فقط.خودت

✦ اولین گناه ✦فصل سی‌ویکم: دیوار---بعد از آن بوسه.در باغ. در...

خوش است حالم کنارت عشقنشسته مهرت به جانمتو که آمدی زندگی آمد...

گفت لَبَم ناگهان نامِ گل و گلسِتانآمد آن گل‌عِذار کوفت مَرا ...

آقا جان…نمی‌دانم این روزها بیشتر دلم برای دیدارت تنگ است یا ...

بخت آیینه ندارم که در او می‌نگریخاک بازار نیرزم که بر او می‌...

📜غزلیات#عطار_نیشابوریغزل بیست و یکمگر جمله تویی همه #جهان چی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط