سلام بر سقای کربلا

سلام بر سقای کربلا

سلام بر علمدار کربلا


قامتش اوج قیام است ، قیامت کرده است
قد سقای تو رعناست اگر بگذارند …
.
.
گفت قصد جنگ ندارم ، فقط آب !
باور ندارید ؟ این دو دست باشد پیش شما ، فقط آب !
تیرهایتان به روی دیده ، فقط آب !
و بعد صدای حسین بلند شد ، فقط آه …
.
.
باید حسین دم بزند از فضائلت
وقتی حسینی است تمام خصائلت
تعبیرهای ما همه محدود و نارساست
در شرح بیکرانی اوصاف کاملت
.
.
الحق که به تو ، نام قمر می آید
ای ماه ترین عموی دنیا عباس …
.
.
کَس پیش تو دم ز زور و بازو نزند
کو آنکه برابر تو زانو نزند ؟
لب تشنه ز علقمه گذشتی ، آری
دریا که به رودخانه ها رو نزند ؟!!!
.
.
یاد تو که میافتم ، می افتم
.
.
دو دست دادی و دست دو عالم به سوی توست یا ابالفضل …
.
.
جایی برای آدمِ کشتی شکسته هست ، در عرشه سفینه ات ای نوح کربلا
.
.
ابروی ترک خورده عباس خدایا !
شق القمر از لشگر ابلیس بعید است !!!
.
.
راست گفته اند عالم از چهار عنصر تشکیل شده : آب ، آتش ، خاک ، هوا …
آبی که از تو دریغ کردند
آتشی که در خیمه گاهت افتاد
خاکی که شد سجده گاه و طبیب دردها
و هوایی که عمری ست افتاده در دل ها …
ترکیب این چهار عنصر می شود کـــــــــــــــربلا …
.
.

.
.







یا حسین …
هزار خرقه عوض کرد روزگار و هنوز
حدیث پیرهن کهنه ی تو پابرجاست …
.
.
شاعری تشنه ز دریا میگفت
اهل بیت سخنش را به اسارت بردند
.
.
به سینه هرکه تمنای کربلا دارد
همیشه در دل خود روضه ای به پا دارد
کسی که عشق تو دارد دگر چه کم دارد ؟
بدون عشق تو عالم کجا بها دارد ؟
.
.
بزم عشق تو شلوغه ، پر فروغه
همه ی عشقای دنیا بجز عشق تو دروغه
.
.
از همان روز که مسکین سرای تو شدم
به تو سوگند که نمک گیر عطای تو شدم
گر کسی سلطنتی یافت به خود مینازد
من کنم ناز به عالم که رفیق تو شدم
.
.
عاشق اگر شدم ، اثر چشمهای توست
اصلا تمام ، زیر سر چشمهای توست
دلهای سنگ را به نگاهی طلا کنی
این کیمیا گری هنر چشمهای توست