هِناسَم او دو چَشاتِه مِنا کُو

هِناسَم او دو چَشاتِه مِنا کُو
یِه اِمشو وا دِلِ زارِم تو تا کو

دو چَشِت هِه مِری دو شیرِ زردِن
مِنی اِشکاری مین جونِم میگردِن

بیا بَکُش دِلِ وا سیلِ چَشات
میمیرِم آخِرِش وا میلِ چَشات

مِه خوم هم روزِگاری شیری بیمَه
اَگر ایسه وِ ای ژیری کَشیمَه

مِه شیرِ زردِ بی رَحمِ زِمو بیم
بیِم اِشکاری ژیری هِه تونِه دیم

اول سیلِ چَشِت اِشکاری بی دوس
مِه چونِستِم چِه شیری دارَه زیر پوس

مِه چونستِم میها تِشنیمِه بیرَه
مِه چونستِم کِه شیرِم ها بَمیرَه

بیا بَکُش دِلِ وا سیلِ چَشات
میمیرِم آخِرِش وا میلِ چَشات
دیدگاه ها (۱)

الهی چی مه دردت بی دوا باچَمَر بیرَت گریوه ات هه وه جا بارنگ...

و همه شو دو خيالت می زنم دمروز که موه نی ديارت نه می کشم غمي...

رضا جهانی شاعر نهاوندی

رمضان پرورده شاعر خرم‌آبادی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط