پروانه بگفت کو آن آتش عشق تا که جان به فدایش گردانم

پروانه بگفت کو آن آتش عشق تا که جان به فدایش گردانم

گٔل با عشوه و ناز گفت عطر خوش عشق در زندگی‌ زیباست

پروانه بر افروخت چرخی بر شعله شمع زد

در آتش داغ خندید و گفت زندگی‌ یک لحظه زیباست

عطر خوش عشق می‌‌وزد از پنجره باز بر شعله ناز

گٔل غنچه نمود لب سرخ را مست و دلانگیز گفتا

رایحه عشق می‌‌وزد از گلبرگ گًل  زندگی‌