...

...
کاش لیلــی، خبر از درد دل مــجنون داشت
شهر دلدادگی ای کاش، کمی قانــون داشت.

اشک من خشک شد از گریه هر شب، ای کاش
چشم من، آبِ روان ارس و کارون داشت.

من به دنبال تو در شعـــر و غــــزل
می گشتم
شعر هم، در طلبت بود و دلی پر خون داشت.

رسم شاعر کشی از چشـــــــم تو آمد به وجود
گویی آن چشم سیاه تو به خود افسون داشت.

چشــــــم تو، کشت مرا، و جسدم را سوزاند
همه گفتند که شاعــر، مرض طاعون داشت ....