ڪاش لیلــے، خبر از درد دل مــجنون داشت

ڪاش لیلــے، خبر از درد دل مــجنون داشت
شهر دلدادگے اے ڪاش، ڪمے قانــون داشت

اشڪ من خشڪ شد از گریہ هر شب، اے ڪاش
چشم من، آبِ روان ِ ارس و ڪارون داشت

من بہ دنبال تو در شعـــر و غــــزل مے گشتم
شعر هم، در طلبت بود و دلے پر خون داشت

رسم شاعر ڪشے از چشـــــــم تو آمد بہ وجود
گویے آن چشم سیاہ تو بہ خود افسون داشت


چشــــــم تو، ڪشت مرا و جسدم را سوزاند
همہ گفتند ڪہ شاعــر، مرض طاعون داشت