دل گرفتار خواهشی جانسوز

دل گرفتار خواهشی جانسوز
از خدا راه چاره می جویم
پارسا وار در برابر تو
سخن از زهد و توبه می گویم
آه... هرگز گمان مبر که دلم
با زبانم رفیق و همراهست
هرچه گفتم دروغ بود‚ دروغ
کی تو را گفتم آنچه دلخواهست
تو برایم ترانه می خوانی
سخنت جذبه ای نهان دارد
گوئیا خوابم و ترانهء تو
از جهان دگر نشان دارد
شاید اینرا شنیده ای که زنان
در دل "آری" و "نه" به لب دارند
ضعف خویش را عریان نمی سازند
رازدار و خموش و مکارند
آه من هم زنی‚ زنی دلکش
در هوای تو می زند پرو بال
دوستت دارم ای خیال لطیف
دوستت دارم ای امید محال