باتو هستم ای غریبه

باتو هستم ای غریبه
اشنایم می شوی؟
اشنای گریه های بی صدایم می شوی ؟
من تمام درد باران را خود فهمیده ام
مثل باران اشنای بی صدایم می شوی ؟
روزگار..
این روزگار بی خدا تا زنده است
ای غریب اشنا
اشنایی با خدایم می شوی ؟
من که شاعر نیستم
شکل غزل را می کشم
رنگ سبز دلنشین صفحه هایم می شوی ؟
ای غریبه با شکوه و دلخوشی
هم صدای خنده های با صفایم می شوی ؟
بوی غربت می دهد این لحظه های بی کسی
با تو هستم ای غریبه,اشنایم می شوی