مگذار که دور از رخت ای یار بمیرم

مگذار که دور از رخت ای یار بمیرم
یک ره بگذر بر من و بگذار بمیرم
مردن به قفس بهتر از آنست که در باغ
از طعنه ی مرغان گرفتار بمیرم
گفتی به تو گر بگذرم، از شوق بمیری
قربان سرت، بگذر و بگذار بمیرم
هرمشکلی آسان شود از مستی و ترسم
ساغر شودم خالی و هوشیار بمیرم