بانوی اردبیهشت
گمانم راهی نیست بین مـن و تـو و بهشت
گناه مـن اسـت کـه خوبی گاهی میشود زشت
گاهی قلم مـن سوی قلبت نشانه می رفت
گاهی هم برایت از درد و عشق مینوشت
تـو کـه روح مرا ذره ذره می ربودی
نگاهی می کردي بـه ذات این بد سرشت
کاشتم و کاشتی و کاشتیم عاشقی را
ندیدی کـه مـن بیهوده میکردم این کشت
روزی کـه در فصل خزان پژمرده شدم
با مـن گفتی از داستان شیرین اردیبهشت
«میثم رحمانی»
گناه مـن اسـت کـه خوبی گاهی میشود زشت
گاهی قلم مـن سوی قلبت نشانه می رفت
گاهی هم برایت از درد و عشق مینوشت
تـو کـه روح مرا ذره ذره می ربودی
نگاهی می کردي بـه ذات این بد سرشت
کاشتم و کاشتی و کاشتیم عاشقی را
ندیدی کـه مـن بیهوده میکردم این کشت
روزی کـه در فصل خزان پژمرده شدم
با مـن گفتی از داستان شیرین اردیبهشت
«میثم رحمانی»
- ۶.۳k
- ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۱
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط