تولد در اتاق شیشه ای و

تولد در اتاق شیشه ای و
در دنیای مجازی به وقت ۱۴ آبان.....
این روزها میگذرند ولی من از این روزها نمیگذرم...!
اری....
گاهی مجبوری برای دلخوشی دیگران خودت را شاد نشان دهی
اما چه سودی دارد وقتی که درونت غوغاست.....!
شنیدید که میگن : اونی که گریه میکنه یه درد داره اما اونی که میخنده هزارتا؟؟
من میگم : اونی که میخنده هزار تا درد داره ولی اونی که گریه میکنه به هزار تا درداش خندیده اما جلو ی
یکیشون  بدجوری کم آورده...!!
من امروز کم آوردم.....انتظار چنین روزی رو نداشتم....
روز تولدم بد جوری احساسم . غرورم. وجودم شکست ....

روز تولدم کم آوردم.....
مثل لاستیک ماشینی که درست وقتی  عجله داری به مقصد برسی پنچر بشه...
منم پنچر شدم.....
درست وقتی که احساسم روی عقلم غلبه پیدا کرد..
باید چند روزی همینجور بمونم تا یه نفر پیدا بشه این پنچری قلبمو بگیره....
اما نه.....
کسی رو نمیخوام....!
دیگه کسی رو نمیخوام......بعد از رفتن بی دلیلش دیگه کسی رو نمیخوام که جاشو واسم پر کنه...
میخوام اگه برگشت ازش متنفر باشم....
.میخوام طعم تلخ تک تک ثانیه هایی که من چشیدم رو با وجودش حس کنه....
اشک بریزه....التماس کنه....
و من بگم : نه......من بازیچه ی دیوونگی های تو نیستم..!
از این حرف زدن های کلیشه ای توی دنیای مجازی خسته شدم...
کم کم احساساتم و لحن حرفام داره بوی این فضا رو میگیره.....
اینجا از غم فضاش الوده شده.....و من تنها ترین معتاد اینجام....