خب حالا تعارف که نداریم با هم
خب حالا تعارف که نداریم با هم
حق هر چیزی که هست ، هر کدوم از اون دوگانه ها عده از مردم ما الان طرفدارش نیستن! اونایی هم که هستن همه ثابت قدم نیستن، خیلی ها هم مطمئن نیستن از انتخابشون و...
و یه موضوع قطعی رو همه مون میدونیم که ما باید به سمت حق حرکت کنیم و مردم رو توجیه کنیم و همراه کنیم اکثریت مردم رو تا بالاخره ظهور اتفاق بیافته دیگه
همون ایه ۱۱ سوره رعد
تغییر مردم لازمه تغییر سرنوشته!
و ما میخوایم سرنوشتمون از غیبت تغییر کنه به ظهور
پس ما اگر اهل مطالعه و تحلیل و تفکریم نگاهمون هر چیزی که هست، هر کدوم از دوگانه دفاع یا سازش رو که درست میدونیم باید در موردش برای مردم تحلیل کنیم و مردم رو همراه خودمون کنیم!
بالاخره جامعه یعنی توده مردم باید حرکت کنه به یکی از این دو سمت. اصلا در این موضوع تصمیم مسئولین اونقدری مهم نیست که آگاهی و وحدت نظر مردم مهمه!
وقتی اکثریت مردم سر اون تصمیم درست وحدت نظر پیدا کنند بتونن استدلال کنه و ... مسئولین بخوان یا نخوان مجبورند تابع نظر مردم بشن
الان یه جوری شده شرایط که مردم موندن وسط ببینن مسئولین چیکار میکنن حالا یا باهاش مخالفت کنن یا توجیهش کنن درحالیکه حالت درست برعکسه! مردم باید چنان رشد فکری پیدا بکنند که مسئولین در هر موضوع حیاتی ببینن نظر مردم چیه طبق اون عمل کنند
وگرنه مگر برای خدا کاری داره که یه معجزه ای بفرسته و دشمن رو نابود کنه و حق رو پیروز و همه چیز عیان بشه؟ پس چرا نمیکنه
چون همین ابهام و تلاش برای پیدا کردن حق و جمع کردن مردم حول این محور حق موضوع امتحان ماست. این اون رشدی هست که اسلام از ما میخواد
و حالا میتونیم تو این چهارچوب توصیه امام رشید رو بهتر درک کنیم
قطعا که برای رشد و اگاهی پیدا کردن جمعیِ مردم باید نقد و مطالبه از مسئولین و تبیین و گفتگو های چهره به چهره وجود داشته باشه.
بايد خطاها و علت خطا بودنشون بیان بشه
باید راه درست و علت درست بودنش بیان بشه (در هر دو گروه)
اما به چه نیتی؟ برای ایجاد رشد جمعی! برای اگاه کردن مردم
و قطعا در این راه اگاهی بخشی و وحدت نظر ایجاد کردن برای مردم باید از نزاع دوری کرد! چون نزاع، ما رو از وحدت نظر دور میکنه!
تا اینجا درست؟
حق هر چیزی که هست ، هر کدوم از اون دوگانه ها عده از مردم ما الان طرفدارش نیستن! اونایی هم که هستن همه ثابت قدم نیستن، خیلی ها هم مطمئن نیستن از انتخابشون و...
و یه موضوع قطعی رو همه مون میدونیم که ما باید به سمت حق حرکت کنیم و مردم رو توجیه کنیم و همراه کنیم اکثریت مردم رو تا بالاخره ظهور اتفاق بیافته دیگه
همون ایه ۱۱ سوره رعد
تغییر مردم لازمه تغییر سرنوشته!
و ما میخوایم سرنوشتمون از غیبت تغییر کنه به ظهور
پس ما اگر اهل مطالعه و تحلیل و تفکریم نگاهمون هر چیزی که هست، هر کدوم از دوگانه دفاع یا سازش رو که درست میدونیم باید در موردش برای مردم تحلیل کنیم و مردم رو همراه خودمون کنیم!
بالاخره جامعه یعنی توده مردم باید حرکت کنه به یکی از این دو سمت. اصلا در این موضوع تصمیم مسئولین اونقدری مهم نیست که آگاهی و وحدت نظر مردم مهمه!
وقتی اکثریت مردم سر اون تصمیم درست وحدت نظر پیدا کنند بتونن استدلال کنه و ... مسئولین بخوان یا نخوان مجبورند تابع نظر مردم بشن
الان یه جوری شده شرایط که مردم موندن وسط ببینن مسئولین چیکار میکنن حالا یا باهاش مخالفت کنن یا توجیهش کنن درحالیکه حالت درست برعکسه! مردم باید چنان رشد فکری پیدا بکنند که مسئولین در هر موضوع حیاتی ببینن نظر مردم چیه طبق اون عمل کنند
وگرنه مگر برای خدا کاری داره که یه معجزه ای بفرسته و دشمن رو نابود کنه و حق رو پیروز و همه چیز عیان بشه؟ پس چرا نمیکنه
چون همین ابهام و تلاش برای پیدا کردن حق و جمع کردن مردم حول این محور حق موضوع امتحان ماست. این اون رشدی هست که اسلام از ما میخواد
و حالا میتونیم تو این چهارچوب توصیه امام رشید رو بهتر درک کنیم
قطعا که برای رشد و اگاهی پیدا کردن جمعیِ مردم باید نقد و مطالبه از مسئولین و تبیین و گفتگو های چهره به چهره وجود داشته باشه.
بايد خطاها و علت خطا بودنشون بیان بشه
باید راه درست و علت درست بودنش بیان بشه (در هر دو گروه)
اما به چه نیتی؟ برای ایجاد رشد جمعی! برای اگاه کردن مردم
و قطعا در این راه اگاهی بخشی و وحدت نظر ایجاد کردن برای مردم باید از نزاع دوری کرد! چون نزاع، ما رو از وحدت نظر دور میکنه!
تا اینجا درست؟
- ۴۳۵
- ۰۹ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط