امشب شده ام مست که مستانه بگریم

امشب شده ام مست که مستانه بگریم
بگذار شبی، گوشه یِ میخانه بگریم

زآن آمده ام مست در این میکده کامشب
بر قهقهه یِ ساغر و پیمانه بگریم

افسانه یِ دل قصه پُر رنج و ملالیست
بگذار بر این قصه و افسانه بگریم

ای عقل، تو بر عاشق دیوانه بخندی
من نیز به هر عاقل و فرزانه بگریم

طفل دل من باز تو را می طلبد باز
بگذار بر این طفل یتیمانه بگریم

امشب ز چه رو در وطن خویش غریبم
بگذار در این شهر غریبانه بگریم

آن طایر زیبای مرا بال ببستند
شبها به پرافشانی پروانه بگریم





بیژن ترقی