لطمه زنی

لطمه زنی

یکی از جوانان کاشان به دفتر فقیه مقدس، میرزا جواد تبریزی (قدس سره) مراجعه کرد، در حالی که دو طرف صورتش زخم هایی ایجاد شده و خون بر روی آن زخم ها بسته شده بود.

به فرزند مرحوم میرزا (قدس سره)گفت: «آیا آقا این گونه عزاداری، که موجب زخمی شدن صورت می شود را جایز می داند؟»

فرزند مرحوم میرزا(قدس سره) می گوید: به جوان گفتم، بهتر است خود آقا صورت شما را ببینند و نظر دهند (بعضی ازجوانان هنگام عزاداری به صورت خود چنگ زده و آن را زخم می نمایند). 

جوان را نزد مرحوم میرزا(قدس سره)بردم و آن جوان سؤال خود را مطرح کرد. 

ناگهان اشک در چشمان مرحوم میرزا(قدس سره)حلقه زد و در حالی که دست خود را بر صورت و محل زخم آن جوان قرار دادند، فرمودند:

«فرزندم! این عین جزع است. خداوند شما جوانان را در پناه امام زمان(علیه السلام) حفظ کند که شعائر راحفظ می کنید و مصداق بارز عزاداران حسینی هستید. بروید و با اخلاص به اباعبدالله الحسین(علیهالسلام)عرض ادب کنید که فردای قیامت روسفید خواهید بود(ان شاء الله).حضرت امام حسین(علیهالسلام)تمام هستی خود را در راه خدا فدا نمود و با اهدای خون خود، فرزندان و... شیعه را بیمه کرد. بهدوستانتان سلام برسانید و بگویید، در این حرکتی که می کنید، مأجورید و این عزاداری و ابراز اخلاص به درگاهاهل بیت(علیهم السلام)بهترین ذخیره ی الهی در قیامت است. مرا هم دعا کنید، من هم برای شما دعا میکنم.»

آن گاه مرحوم میرزا(قدس سره) در حالی که صورتشان قرمز شده بود و اشک در چشم مبارکشان حلقه زده بود فرمودند: «خوشا به حال این جوانان! خوشا به حال این جوانان!»


منبع: کتاب شعائر حسینی (سیره میرزا جواد آقای تبریزی در مورد عزاداری)، صفحه 429