گوشه‌ی ابرو که با چشمت تبانی می‌کند

گوشه‌ی ابرو که با چشمت تبانی می‌کند
این دلِ خاموش را آتش‌فشانی می‌کند

گاه می‌خواهد قلم در شعر تصویرت کند
عفو کن او را اگر گاهی جوانی می‌کند

روی زردی دارم اما کس نمی‌داند درست
آنچه با من عطرِ شالی ارغوانی می‌کند

عاشق چشمت شدم، فرقی ندارد بعد از این
مهربانی می‌کند، نامهربانی می‌کند

ماه من! شعرم زمینی بود اما آخرش 
عشق تو، یک روز ما را آسمانی می‌کند...
دیدگاه ها (۰)

😘❤️💔😘پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، ...

خسف | قصه سی و نهم: محمد بن عثمان (بخش پایانی)

گوشه‌ی ابرو که با چشمت تبانی می‌کند این دل خامــوش را آتش فش...

گوشه‌ی ابرو که با چشمت تبانی می‌کنداین دل خامــوش را آتش فشا...

گوشه‌ی ابرو که با چشمت تبانی می‌کنداین دل خامــوش را آتش فشا...

گوشه‌ی ابرو که با چشمت تبانی می‌کند این دل خامــوش را آتش فش...

شعر : آتشفشانگوشه‌ی ابرو که با چشمت تبانی می‌کنداین دل خامـ...

گوشه‌ے ابرۅ ڪه با چشمت تبانے می‌ڪنداین دل خامۅش را آتش فشانے...

.گوشه‌ی ابرو که با چشمت تبانی می‌کنداین دل خاموش را آتش فشان...

گوشه‌ی ابرو که با چشمت تبانی می‌کنداین دل خاموش را آتش فشانی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط