چه کیفی دارد کسی باشدکه وقتی نام کوچکت را از ته دل صدا می

چه کیفی دارد کسی باشدکه وقتی نام کوچکت را از ته دل صدا میکند
لبخندی روی لبانت نقش ببندو تو آرام بگویی جانم؟
به گمانم اینطور که باشد...
تو حتی عاشق نامت میشوی
که از طرز صدا کردنش بفهمی
اسمت که هیچ، حتی وجودت
مالکیتش به اشتراک گذاشته شده
بین تو و اوی زندگیت!
چه لذتی دارد صدایی مدام
نامت را تکرار کندو تا تو جانم بگویی،بگوید امان از حواس پرتی
یادم رفت چه میخواستم بگویم
دوباره نامت را تکرار کندو تو بدانی این بار هم
به شوق شنیدن جانم از زبانت صدایت کرده!