منم زیبا

منم زیبا
که زیبا بنده ام را دوست می دارم,
ترا در بیکران, دنیای تنهایان,
رهایت, من نخواهم کرد,
رها کن غیر من را.
آشتی کن با خدای خود,
تو غیر از من چه می جویی؟
تو با هر کس غیراز من, چه می گویی؟
تو راه بندگی طی کن, عزیزا ,
من خدایی خوب می دانم.
تو دعوت کن مرا با خود به اشکی,
یاخدایی میهمانم کن.
که من چشمان اشک آلوده ات را دوست می دارم.
طلب کن خالق خود را,
بجو ما را,تو خواهی یافت.
که عاشق می شوی بر ما,
و عاشق می شوم بر تو ,
که وصل عاشق و معشوق هم,
آهسته می گویم,
خدایی عالمی دارد....
(سهراب سپهری)