ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺍﮔﺮ ﮔﻮﻳﯽ، ﻣﯽ ﺟﻮﻳﻢ ﻭ ﻣﯽ ﺟﻮﻳﻢ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺍﮔﺮ ﮔﻮﻳﯽ، ﻣﯽ ﺟﻮﻳﻢ ﻭ ﻣﯽ ﺟﻮﻳﻢ
ﻭﺯ ﻳﺎﺭ ﺍﮔﺮ ﭘﺮﺳﯽ، ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﻫﺸﻴﺎﺭﯼ، ﺍﺯ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﯼ ﻣﺴﺘﻢ
ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪٔ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ، ﺍﺯ ﺑﻴﺨﻮﺩﯼ ﺁﮔﺎﻫﻢ
ﮔﺮ ﻣﻬﺮ ﻧﻴﻢ ﺁﺧﺮ، ﻫﺮ ﺷﺐ ﺯ ﭼﻪ ﻣﯽ ﻣﻴﺮﻡ؟
ﮔﺮ ﻣﺎﻩ ﻧﻴﻢ ﺁﺧﺮ، ﻫﺮ ﺩﻡ ﺯ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﺎﻫﻢ؟
ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻨﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ، ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﮕﺮ ﺍﺷﮑﻢ
ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻓﺘﻢ، ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﮕﺮ ﺁﻫﻢ
ﻭﻳﺮﺍﻧﻪٔ ﻣﺘﺮﻭﮐﻢ: ﻧﻪ ﺑﺎﻡ ﻭ ﻧﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭﯼ
ﺁﺭﺍﻡ ﻧﮕﻴﺮﺩ ﮐﺲ، ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﮐﻮﺗﺎﻫﻢ
ﺁﻥ ﺍﺧﺘﺮ ﺷﺒﮕﺮﺩﻡ، ﺳﻴﻤﻴﻦ! ﮐﻪ ﺩﺭﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ
ﺩﺍﻣﺎﻥ ﺳﻴﺎﻫﯽ ﺷﺪ، ﻣﻴﺪﺍﻥ ﻧﻈﺮﮔﺎﻫﻢ
ﻭﺯ ﻳﺎﺭ ﺍﮔﺮ ﭘﺮﺳﯽ، ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﻫﺸﻴﺎﺭﯼ، ﺍﺯ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﯼ ﻣﺴﺘﻢ
ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪٔ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ، ﺍﺯ ﺑﻴﺨﻮﺩﯼ ﺁﮔﺎﻫﻢ
ﮔﺮ ﻣﻬﺮ ﻧﻴﻢ ﺁﺧﺮ، ﻫﺮ ﺷﺐ ﺯ ﭼﻪ ﻣﯽ ﻣﻴﺮﻡ؟
ﮔﺮ ﻣﺎﻩ ﻧﻴﻢ ﺁﺧﺮ، ﻫﺮ ﺩﻡ ﺯ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﺎﻫﻢ؟
ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻨﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ، ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﮕﺮ ﺍﺷﮑﻢ
ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻓﺘﻢ، ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﮕﺮ ﺁﻫﻢ
ﻭﻳﺮﺍﻧﻪٔ ﻣﺘﺮﻭﮐﻢ: ﻧﻪ ﺑﺎﻡ ﻭ ﻧﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭﯼ
ﺁﺭﺍﻡ ﻧﮕﻴﺮﺩ ﮐﺲ، ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﮐﻮﺗﺎﻫﻢ
ﺁﻥ ﺍﺧﺘﺮ ﺷﺒﮕﺮﺩﻡ، ﺳﻴﻤﻴﻦ! ﮐﻪ ﺩﺭﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ
ﺩﺍﻣﺎﻥ ﺳﻴﺎﻫﯽ ﺷﺪ، ﻣﻴﺪﺍﻥ ﻧﻈﺮﮔﺎﻫﻢ
- ۶۶۴
- ۱۸ مرداد ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
