با نگاهت داغ یڪ رویاے شیرین بر دلم

با نگاهت داغ یڪ رویاے شیرین بر دلم
مے نشانے تا بـ؋ـهمم حڪم ویرانم تویے

بے قرارے میڪند در شعر هم رویاے تو
باعث بے تابے چشمان گریانم تویے

گرگهاے چشم تو ، آدم بـہ آدم مے درند
من نمیترسم از آن وقتے ڪـہ چوپانم تویے

عشق دورم از ڪجاے قلعـہ ام وارد شدے ؟
ڪـہ ندیدے در حریمم ، ملکـہ و سلطانم تویے

نـہ زلیخا هم نمیـ؋ـهمد همین حال مرا
تا جهنم میروم حالا ڪـہ شیطانم تویے ..