{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ﭘﺮﭘﺮﻭﺍﺯ ﻧﺪﺍﺭﻡ

ﭘﺮﭘﺮﻭﺍﺯ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺍﻣﺎ
ﺩﻟﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺣﺴﺮﺕ ﺩﺭﻧﺎﻫﺎ
ﻭ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﻏﺎﻥ ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺩﺭ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ ﯼ ﻣﺎﻫﺘﺎﺏ
ﭘﺎﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ
ﺧﻮﺷﺎ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺭﻓﺘﻦ
ﺧﻮﺍﺑﯽ ﺩﯾﮕﺮ
ﺑﻪ ﻣﺮﺩﺍﺑﯽ ﺩﯾﮕﺮ
ﺧﻮﺷﺎ ﻣﺎﻧﺪﺍﺑﯽ ﺩﯾﮕﺮ
ﺑﻪ ﺳﺎﺣﻠﯽ ﺩﯾﮕﺮ
ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ ﺩﯾﮕﺮ
ﺧﻮﺷﺎ ﭘﺮ ﮐﺸﯿﺪﻥ
ﺧﻮﺷﺎ ﺭﻫﺎﯾﯽ
ﺧﻮﺷﺎ ﺍﮔﺮ ﻧﻪ ﺭﻫﺎ ﺯﯾﺴﺘﻦ
ﻣﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺭﻫﺎﯾﯽ!
ﺁﻩ
ﺍﯾﻦ ﭘﺮﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻗﻔﺲ ﺗﻨﮓ
ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ .
دیدگاه ها (۲)

چرا مردم قفس را آفریدند؟چرا پروانه را از شاخه چیدند؟چرا پروا...

ای وای در این دارِ فنا خستگی ماچیزی نَبُوَد جز غمِ دلبستگی م...

تو چه حسی میشی وقتی بفهمی بازیچه بودی؟تو چه حسی میشی وقتی بف...

قمارعشق شیرین است اگرچه باز می بازمتواز آس دلت مغرور ومن دلخ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط