اغنیا

سیاست‌گذاری اجتماعی
دانشگاه در خدمت پولدارها
(دهک‌ها در دانشگاه: شش به یک به نفع اغنیا!). داده‌هایی که «آتیه‌نو» از مطالعه‌ای موردی استخراج کرده، حاکی از آن است که توزیع صندلی‌های دانشگاهی در ایران تا چه اندازه ناعادلانه است

کنکور و مسائل و حواشی‌اش، از آن دسته موضوعاتی است که سال‌ها و بلکه دهه‌هاست ناخواسته به عرصه‌ای برای قدرت‌نمایی بازیگران پرشماری بدل



شده است. بزنگاه کنکور برای آن‌هایی که ۱۲سال درس خوانده‌اند تا وارد دانشگاه شوند به همان اندازه تعیین‌کننده است، که حتی برای دولت، دانشگاه‌های دولتی و خصوصی، بنگاه‌ها و موسسه‌های تولید کتاب‌های کمک‌آموزشی نیز سرنوشت‌ساز است. برای داوطلبان ورود به دانشگاه، کنکور معادل آزمون بخت‌آزمایی است که همه در رقابتی برابر، دارایی‌های خود را باید به پای آن بریزند و اگر از آن گذشتند، در آن صورت لقب قهرمان‌ خواهند گرفت؛ قهرمان‌هایی که از قضا تنها نیستند و موسسات کنکور و کتاب‌های کمک‌آموزشی هر کدام نقشی پررنگ در رساندن آن‌ها به این مرحله ایفا می‌کنند. با این اوصاف نمی‌توان بر این ادعای منتقدان کنکور که می‌گویند، کنکور، آزمونی رقابتی نیست ایراد گرفت، چراکه براساس یک مطالعه موردی، بیش از ۶۰ درصد صندلی‌‌های دو دانشگاه شهید بهشتی و علامه طباطبایی به دهک‌های بالای درآمدی اختصاص یافته است.