🔹وَ قَالَ علیه السلام إِنّ لِلّهِ مَلَکاً ینُاَدیِ فِی کُ

🔹وَ قَالَ علیه السلام إِنّ لِلّهِ مَلَکاً ینُاَدیِ فِی کُلّ یَومٍ لِدُوا لِلمَوتِ وَ اجمَعُوا لِلفَنَاءِ وَ ابنُوا لِلخَرَابِ

🔹«خدا را فرشته ای است که هر روز ندا می دهد، بزایید برای مردن و فراهم آورید برای نابودی و بسازید برای ویرانی.»

ابن ابی الحدید می گوید: این حرف لام که در کلمات موت و فنا و خراب آمده است در اصطلاح لام عاقبت نام دارد و نظیر این گفتار خداوند متعال است که می فرماید: «فَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَ لِیَکُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً»، «پس خاندان فرعون او -موسی- را برگرفتند تا برای آنان دشمن و مایه اندوه باشد.»، که خاندان فرعون به این منظور او را بر نداشتند بلکه فرجام آن چنان شد که مایه دشمنی و اندوه گردید. نظیر دیگرش این کلام است: «فللموت ما تلد الوالدة»، «آنچه مادر می زاید سر انجام برای مرگ است.». نظیر دیگرش این گفتار خداوند است که می فرماید: «وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ» که منظور این نیست برای جهنم آنان را آفریده باشد بلکه آنان را آفریده است ولی انجام دادن کار ایشان چنان شده است که به جهنم در افتاده اند، و بدین گونه پاسخ بسیاری از آیات متشابه که مورد استناد جریان است، داده می شود. خلاصه مقصد و فحوای این سخن هشدار به این معناست که دنیا خانه ناپایدار و محل رنج است نه خانه پایدار و سلامت، و اینکه فرزند می میرد و خانه ها ویران می شود و اموالی که اندوخته می گردد، نابود خواهد شد.

📙شرح#حکمت_132
حکمت های نهج البلاغه ( همراه با 25 ترجمه و شرح )/ ص136