ﻭﻗﺘﯽ ﺯ ﺭﻭﯼ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ

ﻭﻗﺘﯽ ﺯ ﺭﻭﯼ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ
ﻫﺮ ﺁﻥ ﭼﻪ ﻧﺎﺧﻮﺵ ﺍﺳﺖ ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺩﻫﻦ، ﭼﻮ ﭘﺎﯼ ﺳﺨﻨﻬﺎﺕ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ
ﺗﻠﺨﯽ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﺮﺍ ﻗﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ
ﭼﺸﻤﺖ ﺷﺒﯿﻪ ﺍﯾﻨﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﮎ ﻭ ﺑﯽ ﺭﯾﺎﺳﺖ
ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﻪ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ
ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻣﮑﻦ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻮﺕ ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ
ﭼﺸﻤﺖ ﺷﺒﯿﻪ ﻗﻠﻪ ﯼ ﭘﺎﻣﯿﺮ ﭘﺮﺷﮑﻮﻩ .
ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺩﻝ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﯾﯽ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﻭﻥ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ ﺍﺭﻭﻧﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ
ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﻪ ﻣﻮﯼ ﺳﯿﺎﻩ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﻮ
ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺎﺯ ﻭ ﻏﻤﺰﻩ ﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ
ﺑﯿﻤﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺗﻠﺨﺎﺑﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻫﺮ
ﻭﻗﺘﯽ ﺯ ﺭﻭﯼ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ♥