.

.
جزرو مد در اثر خورشید گرفتگی باعث شد هزاران نفر برای تماشای این پدیده به سنت مایکل انگلیس بروند.
نیروی گرانش ماه و خورشید سبب می‌‌شود که سطح آب دریاهای آزاد در یک دوره‌ی زمانی معین و در ساعت‌های ویژه‌ای از شبانه روز بالا و پایین رود. نیوتن نخستین دانشمندی بودکه توانست پدیده‌ی جزر (پایین رفتن سطح آب) و مد (بالا آمدن سطح آب) را با قانون گرانش عمومی تشریح کند. بر پایه‌ی نظر او که همگان پذیرفته‌اند، نیروی گرانش ماه باعث می شود تا در بخشی از زمین که به سوی ماه است، سطح آب بالا آید و در سوی دیگر زمین که نیروی گرانش ماه کمتر اثر می‌گذارد، سطح آب کم‌تر بالا بیاید.
خورشید نیز اثری مانند ماه بر آب‌های زمین دارد. اما چون فاصله‌اش از زمین بیشتر است، اثرش نصف اثر ماه است. بنابراین، زمانی که ماه و خورشید و زمین در یک راستا باشند، شدیدترین حالت مد رخ می‌دهد و زمانی که ماه و خورشید با زمین زاویه‌ی 90 درجه می‌سازند، مد ضعیفی در دریاها دیده می‌شود. البته، بالا آمدن سطح آب در روز نخست ماه (ماه نو) که خورشید و ماه در یک سوی زمین قرار دارند، از روز چهاردهم (ماه کامل)،که ماه در یک سوی زمین و خورشید در سوی دیگر آن است، اندکی بیشتر است.
مدار گردش ماه به دور زمین هم سطح مدار زمین به دور خورشید نیست و با آن زاویه‌ی پنج درجه دارد. از این رو، خورشیدگرفتگی و ماه‌گرفتگی هر 15 روز یک بار رخ نمی‌دهد. این پدیده‌ها زمانی رخ می‌دهند که ماه و خورشید و زمین در جای برخورد آن دو مدار با یکدیگر، در یک راستا باشند. هنگام خورشیدگرفتگی، ماه بین زمین و خورشید است و به عبارت دیگر خورشید و ماه در یک سوی زمین هستند. اما در حالت ماه‌گرفتگی، خورشید و ماه در دو سوی زمین هستند. بنابراین، بالا آمدن آب در خورشیدگرفتگی اندکی بیشتر از ماه گرفتگی، است. در واقع اثر خورشیدگرفتگی بر آب‌ها به
اندازه‌ی وضعیت ماه نو و اثر ماه‌گرفتگی به مانند وضعیت ماه کامل است