فاصله،

فاصله،
شاید دلتنگی بیاره،
اما دل آدما رو به هم نزدیکتر می کنه....
من انقدری که به تو فکر می کنم،
به آدمای اطرافم نگاه نمی کنم.
انقدری که از تو برای خودم،
خاطره های خیالی می سازم،
خاطرات دیگه رو به یاد نمیارم.
گاهی وقتا آدما منو با دست نشون می دن،
فکر می کنن دیوونه شدم،
اونا نمی فهمن من دارم با تو بلند بلند درد و دل می کنم:)
من فکر می کنم،
وقتی کسی راه می ره
و با خودش حرف می زنه،
داره واسه اونی که فراموشش نکرده، خاطره تعریف می کنه...
واسه اونی که یه بار اومده
و دیگه تکرار نشده.
واقعیت اینه که سخت تر از ترک کردن
یه نفر ، فراموش کردنشه...
لعنت به تو!
که مثل هیچکس نیستی:)