تک درختم به دل بادیه ی آتشناک

تک درختم به دل بادیه ی آتشناک

که نه آبست در انجاو نه آبادانی

ریشه ام سوخت ز بی آبی و بی بارانی

شاخه هایم همه چون دست مناجات به ابر است بلند

برگهایم چو زبانی که بسوزد ز عطش

روزو شب منتظر بارانند