این بیماری به نوعی مبدا تاریخ جدیدی برای بسیاری از نسل‌ها

این بیماری به نوعی مبدا تاریخ جدیدی برای بسیاری از نسل‌ها خواهد بود. پیش از این اگر از بزرگ‌ترها و سالخوردگان ما می‌پرسیدی مبنای تاریخ زندگی‌تان چه سالی است، جدی‌ترین حادثه زندگی خودشان را قحطی بزرگ در جنگ جهانی دوم یاد می‌کردند. دوره‌ای که به دلیل قحطی و بیماری‌های واگیردار به روایت دکتر محمدقلی مجد در کتاب “قحطی بزرگ” حدود ۴ میلیون نفر از جمعیت ایران به کام مرگ کشیده شدند. در این سال علاوه بر اینکه تمامی آذوقه و غلات ایران توسط ارتش متفقین ضبط می‌شد، کشورهای دیگر نیز به دلیل گرفتاری در جنگ امکان ارسال غذا و دارو به ایران را نداشتند. دوره جنگ دوم، از آن نظر مبدا تاریخ بود که کسی نمی‌دانست از این غائله جان به در خواهد برد یا نه و دوره دیگری از زندگی را تجربه خواهد کرد یا همین مرحله زندگی، ایستگاه آخر اوست. این تجربه هم‌اکنون با رنگ دیگری عیان شده و بسیاری از مردم از گوشه قرنطینه به این فکر می‌کنند که سال آینده را خواهند دید یا نه؟ تمام کشورها امکانات و تولیدات خود را با اولویت تامین داخل تقسیم می‌کنند و با ادامه‌دار شدن شرایط ویژه کرونایی، کمبودهای جدی دارو و غذا نیز دور از ذهن نیست. بر همین اساس، کسانی از خوان کرونا به سلامت عبور کنند، تا مدت‌ها مبنای تاریخی خودشان را سال ۲۰۲۰ میلادی به یاد خواهند داشت.

در همین شرایط سرد و سخت کرونایی، نقطه روشنی که ما را به آینده دلگرم می‌کند، احیا و فعالیت موثر نهادهای مدنی و سازمان‌های مردم‌نهاد به ویژه در ایران است. در شرایطی که بسیاری از دولت‌ها یا به عمق بحران باور نداشتند و یا آنهایی هم داشتند توان و امکانات لازم برای بسیج مردم و مقابله با این تهدید در دسترس‌شان نبود، نهادهای مدنی در فضای سایبر و مجازی دست‌به کار شدند و با تهیه و انتشار فیلم‌ها و کلیپ‌ها و هشدارها، بسیار جلوتر و بهتر از دولت‌ها به مردم خود آموزش دادند. هوشمندانه کمپین‌هایی را تعریف کردند و با اعتمادی که مردم به این نهادها داشتند توانستند حداقل سرعت رشد دیوانه‌وار این ویروس را اندکی کاهش دهند تا امکانات محدود بهداشتی و درمانی توان خدمات‌دهی به مردم را داشته باشند.