مکان:علم عباس

مکان:علم عباس
🔶 علم عباس محلی  است در منطقه  صحرابدر مشرقی واقع در محله حصیربافان،در کوچه ای منشعب از خیابان شهید محمد منتظری،بنام کوچه ی علم عباس(شهید آگپی زارع)

🔶 داستان علم عباس:
حدود۲۵۰ سال پیش ،
خرمن های گندم یک کشاورزخود بخود برکت پیدا میکند،موقع جدا کردن کاه از گندم متوجه میشود که یک شیئ نسبتا سنگین طلایی و براق به زمین می افتد،
که نمیداند آن چیست.

🔶 به هرصورت آن را به همراه گندمها به خانه می آورند و در انبار میگذارند  که بعدا آن را نشان بدهند  که ببینند چیست.!?

🔶 صاحب گندم ها فردا که میخواهد به انبار برود .

می بیند مقداری  از گندمها از روی دیوار به بیرون ریخته, تصور میکند  دزد به انبار زده ،ولی می بیند درها همه قفل است  و انبار  از فرط زیادی سر ریز کرده  است.پیش خود فکر میکند که شاید وجود این فلز براق  باعث برکت  گندمها شده باشد،

آن را به افراد بزرگ شهر نشان میدهد و به چند زرگر

🔶 ازجمله شخصی بنام مرحوم حاج محمود زرگر ، پس از اینکه فلز را بررسی میکنند معلوم میشود که این فلز براق  تیکه ای از کلاه خود
حضرت عباس بوده ، که پس از جنگ کربلا توسط یکی از سپاهیان عمرسعد به غنیمت برده میشود . از قضا پس از جنگ کربلا ، یزید آن شخص را به پستی منصوب میکند .در نواحی جندی شاپور (دزفول) ،

🔶 وی درحالیکه به محل تصدی پست خود از کوفه به جندی شاپور راهی میشود و درحالیکه قسمتی از کلاه خود حضرت عباس را همراه خود دارد، در نزدیکی جندی شاپور ، از اسب به زمین می افتد و همان جا فوت میکند.

🔶 از آن به بعد برای آن علمک و پنجه ای  میسازند و تیکه ی کلاه خود را روی آن نصب میکنند و در محفظه ی مزین و مشبکی در آن محل نگهداری  میشود  و مردم ضمن نذورات  بسیار ،برای مراد گیری ،تیکه پارچه های تور نازک  سبز رنگی به مشبکها  ی آن  گره میزنند،اگر بعد از چند روز این گره ها  باز شده باشد ،نشانه آن است  که آن شخص  مرادش برآورده خواهد شد.


🔶 یکی از خدام علم عباس میگفت: هر بامداد که من برای اقامه نماز صبح قفل در این سالن را که تنها در ورودی آن است  باز میکنم،می بینم تعدادی  از این گره ها  باز شده  و روی فرش ها افتاده اند.