غمش در نهانخانه ی دل نشیند

غمش در نهانخانه ی دل نشیند
به نازی که لیلا به محمل نشیند

به دنبال محمل چنان زار گریم
که از گریه ام ناقه در گِل نشیند

خَلَد گر به پا خاری ، آسان برآرم
چه سازم به خاری که در دل نشیند

پی ناقه اش افتم آهسته ترسم
غباری به دامان محمل نشیند

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست ، مشکل نشیند

عجب نیست خندد اگر گل به سروی
که در این چمن پای در گِل نشیند

بنازم به بزم محبت که آنجا
گدائی به شاهی مقابل نشیند

طبیب ! از طلب در دو گیتی میاسا
کسی چون میان دو منزل نشیند ؟

#طبیب_اصفهانی🍂❤️