مهار یا رهاسازی بازار اجارۀ مسکن
مهار یا رهاسازی بازار اجارۀ مسکن
افزایش اجاره‌بها در ایران فقط یک مسئله معاملاتی میان موجر و مستأجر نیست؛ مسئله‌ای معیشتی، اجتماعی و حتی امنیتی است برای این موضوع اما ۲ دیدگاه متفاوت وجود دارد؛ عده‌ای از کارشناسان مخالف مداخلۀ دولت در این موضوع هستند و می‌گویند: تعیین سقف برای اجاره‌بها، در بلندمدت انگیزۀ مالکان برای اجاره‌دادن را کاهش می‌دهد و بازار را به‌سمت کمبود پیش می‌بردگروهی دیگر از کارشناسان اما استدلال مهمی برای ضرورت دخالت دولت در این زمینه دارند؛ آن‌ها می‌گویند بازار اجاره ایران یک بازار عادی و رقابتی نیست و در شرایط تورم مزمن و ضعف در عرضه مسکن اجتماعی، مستأجر عملاً طرف ضعیف قرارداد است
ازسوی دیگر نکته‌ای که در این میان کمتر دیده می‌شود، تفاوت میان موجران است. همه مالکان واحدهای اجاره‌ای شبیه هم نیستندگروهی از موجران چندین ملک دارند و اجاره فقط یکی از منابع درآمدی آن‌هاست؛ اما گروه دوم مالکانی هستند که خانۀ خود را اجاره داده‌اند و در محلی دیگر مستاجر هستندگروه سوم اما واقعا آسیب‌پذیر است؛ مالکان کم‌درآمدی که تنها دارایی‌شان یک واحد اجاره‌ای است و معاششان از همین محل تأمین می‌شودبنابراین راه‌حل منطقی، مخالفت مطلق با سقف‌گذاری نیست؛ بلکه طراحی سیاستی است که میان مالکان سرمایه‌دار، موجر عادی و موجر معیشتی تفاوت قائل شودبازار اجاره را نمی‌توان کاملاً آزاد گذاشت، همان‌طور که نمی‌توان با دستور اداری آن را برای همیشه آرام کردراه میانه، مداخله هوشمند است؛ مداخله‌ای که از مستأجر حمایت کند، موجر معیشتی را تنها نگذارد، سفته‌باز را مهار کند و سرمایه را به سمت تولید واقعی سوق دهد
افزایش اجاره‌بها در ایران فقط یک مسئله معاملاتی میان موجر و مستأجر نیست؛ مسئله‌ای معیشتی، اجتماعی و حتی امنیتی است برای این موضوع اما ۲ دیدگاه متفاوت وجود دارد؛ عده‌ای از کارشناسان مخالف مداخلۀ دولت در این موضوع هستند و می‌گویند: تعیین سقف برای اجاره‌بها، در بلندمدت انگیزۀ مالکان برای اجاره‌دادن را کاهش می‌دهد و بازار را به‌سمت کمبود پیش می‌بردگروهی دیگر از کارشناسان اما استدلال مهمی برای ضرورت دخالت دولت در این زمینه دارند؛ آن‌ها می‌گویند بازار اجاره ایران یک بازار عادی و رقابتی نیست و در شرایط تورم مزمن و ضعف در عرضه مسکن اجتماعی، مستأجر عملاً طرف ضعیف قرارداد است
ازسوی دیگر نکته‌ای که در این میان کمتر دیده می‌شود، تفاوت میان موجران است. همه مالکان واحدهای اجاره‌ای شبیه هم نیستندگروهی از موجران چندین ملک دارند و اجاره فقط یکی از منابع درآمدی آن‌هاست؛ اما گروه دوم مالکانی هستند که خانۀ خود را اجاره داده‌اند و در محلی دیگر مستاجر هستندگروه سوم اما واقعا آسیب‌پذیر است؛ مالکان کم‌درآمدی که تنها دارایی‌شان یک واحد اجاره‌ای است و معاششان از همین محل تأمین می‌شودبنابراین راه‌حل منطقی، مخالفت مطلق با سقف‌گذاری نیست؛ بلکه طراحی سیاستی است که میان مالکان سرمایه‌دار، موجر عادی و موجر معیشتی تفاوت قائل شودبازار اجاره را نمی‌توان کاملاً آزاد گذاشت، همان‌طور که نمی‌توان با دستور اداری آن را برای همیشه آرام کردراه میانه، مداخله هوشمند است؛ مداخله‌ای که از مستأجر حمایت کند، موجر معیشتی را تنها نگذارد، سفته‌باز را مهار کند و سرمایه را به سمت تولید واقعی سوق دهد
- ۸۲
- ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
