من آدمی بودم که همیشه به خودش #پناه می‌برد

من آدمی بودم که همیشه به خودش #پناه می‌برد
همیشه روی توان و جان خودش حساب می‌کرد و برایش سخت بود از کسی کمک بخواهد و روی حمایت‌های آدم دیگری به غیر از خودش حساب کند.
من #مغرور بودم، سرکش بودم، جسور بودم؛ ولی خسته، بسیار خسته...
و سخت بود برای دخترک غمگین و پناهجوی درونم توضیح بدهم که باید یکه و تنها دوام بیاورد و پا روی احساسات ظریف و عزیزش بگذارد، فقط چون من مغرور بودم...

#انرژی_مثبت #حال_خوب #زندگی#عطر_زندگی #عطر_خوش_زندگی
#عطر_پائیز#باران#حس_حال_خوب#پائیز#انار#طبیعت_پاییز#آرامش‌ #حس_آرامش#خدايا_شکرت
دیدگاه ها (۱۸)

شب ، پناهِ #دلتنگی‌هاست…کاش خدا امشب، آرامش رابه اندازه‌ٔ تم...

آفتابا چه خبر ؟گل ِخورشید دمیده‌ستو خیالت جاریستدیدنت ناب‌تر...

و من از میان تمام آدمها فقط یک نفر را میخواستم که شبیه من با...

چه زيباست چو خورشيد درافشان و درخشانبا مهر دل از كينه بشوييم...

باران آرامـ می‌بارید، مثل آن روزی که رفتی. تمامـ شهر غرق در ...

Custom bride part : ۲۱

پارت: 32 (بخش1) **زاویه دید: هیزل**صدای جیغ و همهمه‌ی تماشاچ...

در کوچه باغ تنهایی ام...آهسته ترقدم بزن...سال هاست...دلم جام...

آدم ها را دوست بدار اماچشم انتظار کسی نباش که بیاید و غمی از...

و در پسِ حریرِ نگاهت آدینه ایــے مـےبینم از نور از مهر از عش...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط