زنی که ترازو را در دست دارد اثر یوهانس ورمیر
زنی که ترازو را در دست دارد (به هلندی: Vrouw met weegschaal ) که با نام زن در حال آزمایش ترازو نیز شناخته میشود ، یک نقاشی رنگ روغن اثر نقاش عصر طلایی هلند، یوهانس ورمیر است که اکنون در گالری ملی هنر در واشنگتن دی سی نگهداری میشود.
زمانی این نقاشی که حدود سالهای ۱۶۶۲-۱۶۶۳ تکمیل شد، با نام «زنی که طلا میسنجد» شناخته میشد ، اما ارزیابی دقیقتر مشخص کرده است که ترازوی در دست او خالی است. نظرات در مورد مضمون و نمادگرایی نقاشی متفاوت است، و زن به عنوان نمادی از تقدس یا زمینی بودن در نظر گرفته میشود.
در این نقاشی، ورمیر به طرز نامحسوسی چیزی را به تصویر کشیده است که به نظر میرسد یک زن جوان باردار است که ترازوی خالی را در مقابل میزی که روی آن یک جعبه جواهرات باز قرار دارد ، نگه داشته است و مرواریدها و طلای درون آن ریخته است. یک پارچه آبی در پیشزمینه سمت چپ، زیر یک آینه قرار دارد و پنجرهای در سمت چپ - که جز پرده طلایی آن دیده نمیشود - نور را تأمین میکند. پشت سر زن، نقاشی از روز قیامت قرار دارد که مسیح را با دستانی بلند و کشیده نشان میدهد. این زن ممکن است از روی همسر ورمیر، کاترینا ورمیر، الگوبرداری شده باشد.
به گفته رابرت هوئرتا در کتاب ورمیر و افلاطون: نقاشی ایدهآل (2005)، این تصویر به طرق مختلف «به عنوان یک نقاشی ونیتاس ، به عنوان نمایشی از حقیقت یا عدالت الهی، به عنوان یک کمک مراقبه مذهبی و به عنوان انگیزهای برای داشتن یک زندگی متعادل و متفکرانه تفسیر شده است.» برخی از بینندگان تصور کردهاند که زن در حال سنجش اشیاء قیمتی خود است، در حالی که برخی دیگر اعمال او را با اعمال مسیح مقایسه میکنند و در مرواریدها تمثیل میخوانند . برخی از منتقدان هنری، از جمله جان مایکل مونتیاس که او را به عنوان «سنجش نمادین ارواح متولد نشده» توصیف میکند، زن را به عنوان چهرهای از مریم دیدهاند. از نظر برخی از منتقدانی که او را در حال سنجش اشیاء قیمتی خود میدانند، مجاورت با داوری نهایی نشان میدهد که زن باید به جای گنجینههای زمینی، بر گنجینههای بهشت تمرکز کند، و آینه روی دیوار، پوچی دنبال کردن خواستههای او را تقویت میکند. مورخان دیگر اظهار داشتهاند که این تعادل نشان دهنده هماهنگی دقیق او بین داراییهای دنیوی و تقوای معنوی است. در این تعبیر، آینه روی دیوار، خودشناسی زن را منعکس میکند.
این نقاشی که در سال 1662 یا 1663 تکمیل شد، پیش از آنکه ارزیابی میکروسکوپی خالی بودن ترازوی دستانش را تأیید کند، « زنی که طلا میوزاند» نام داشت . این نقاشی در میان مجموعه بزرگ آثار ورمیر بود که در 16 مه 1696 در آمستردام از املاک یاکوب دیسیوس (1653-1695) فروخته شد. این نقاشی 155 گیلدر قیمت داشت که به طور قابل توجهی بالاتر از قیمتهای فروخته شده در آن زمان برای « دختر خوابیده پشت میز »۶۴ و «افسر و دختر خندان» (تقریباً 44) بود، اما تا حدودی پایینتر از «دختر شیرفروش» (177) بود.
.
.
.
#هنرگرد #نقاشی #یوهانس_ورمیر #هنرهای_تجسمی #نقاشان_هلندی #نقاشی_طراحی #هنرهای_زیبا
زمانی این نقاشی که حدود سالهای ۱۶۶۲-۱۶۶۳ تکمیل شد، با نام «زنی که طلا میسنجد» شناخته میشد ، اما ارزیابی دقیقتر مشخص کرده است که ترازوی در دست او خالی است. نظرات در مورد مضمون و نمادگرایی نقاشی متفاوت است، و زن به عنوان نمادی از تقدس یا زمینی بودن در نظر گرفته میشود.
در این نقاشی، ورمیر به طرز نامحسوسی چیزی را به تصویر کشیده است که به نظر میرسد یک زن جوان باردار است که ترازوی خالی را در مقابل میزی که روی آن یک جعبه جواهرات باز قرار دارد ، نگه داشته است و مرواریدها و طلای درون آن ریخته است. یک پارچه آبی در پیشزمینه سمت چپ، زیر یک آینه قرار دارد و پنجرهای در سمت چپ - که جز پرده طلایی آن دیده نمیشود - نور را تأمین میکند. پشت سر زن، نقاشی از روز قیامت قرار دارد که مسیح را با دستانی بلند و کشیده نشان میدهد. این زن ممکن است از روی همسر ورمیر، کاترینا ورمیر، الگوبرداری شده باشد.
به گفته رابرت هوئرتا در کتاب ورمیر و افلاطون: نقاشی ایدهآل (2005)، این تصویر به طرق مختلف «به عنوان یک نقاشی ونیتاس ، به عنوان نمایشی از حقیقت یا عدالت الهی، به عنوان یک کمک مراقبه مذهبی و به عنوان انگیزهای برای داشتن یک زندگی متعادل و متفکرانه تفسیر شده است.» برخی از بینندگان تصور کردهاند که زن در حال سنجش اشیاء قیمتی خود است، در حالی که برخی دیگر اعمال او را با اعمال مسیح مقایسه میکنند و در مرواریدها تمثیل میخوانند . برخی از منتقدان هنری، از جمله جان مایکل مونتیاس که او را به عنوان «سنجش نمادین ارواح متولد نشده» توصیف میکند، زن را به عنوان چهرهای از مریم دیدهاند. از نظر برخی از منتقدانی که او را در حال سنجش اشیاء قیمتی خود میدانند، مجاورت با داوری نهایی نشان میدهد که زن باید به جای گنجینههای زمینی، بر گنجینههای بهشت تمرکز کند، و آینه روی دیوار، پوچی دنبال کردن خواستههای او را تقویت میکند. مورخان دیگر اظهار داشتهاند که این تعادل نشان دهنده هماهنگی دقیق او بین داراییهای دنیوی و تقوای معنوی است. در این تعبیر، آینه روی دیوار، خودشناسی زن را منعکس میکند.
این نقاشی که در سال 1662 یا 1663 تکمیل شد، پیش از آنکه ارزیابی میکروسکوپی خالی بودن ترازوی دستانش را تأیید کند، « زنی که طلا میوزاند» نام داشت . این نقاشی در میان مجموعه بزرگ آثار ورمیر بود که در 16 مه 1696 در آمستردام از املاک یاکوب دیسیوس (1653-1695) فروخته شد. این نقاشی 155 گیلدر قیمت داشت که به طور قابل توجهی بالاتر از قیمتهای فروخته شده در آن زمان برای « دختر خوابیده پشت میز »۶۴ و «افسر و دختر خندان» (تقریباً 44) بود، اما تا حدودی پایینتر از «دختر شیرفروش» (177) بود.
.
.
.
#هنرگرد #نقاشی #یوهانس_ورمیر #هنرهای_تجسمی #نقاشان_هلندی #نقاشی_طراحی #هنرهای_زیبا
- ۱۹.۴k
- ۰۱ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط