فصل دوم: کوین
پارت دهم
چهار راه ادیسون. نبش خیابان کلوین . ساختمان بزرگ سفید رنگ
از شرکت تا آن چهار راه زیاد راهی نیست. خیابان ها امروز عجیب خلوت است . به همین دلیل زود به چهارراه می رسیم آن پلیس زن مثل همیشه آن جا با اسلحه اش ایستاده است. وقتی به سر نبش خیابان کلوین می رسم ساختمان سفید به خوبی قابل مشاهده است. چنان بزرگ است که می توان آن را عمارت در نظر گرفت . آیفون آن یک زنگ بیشتر ندارد. ولی این امکان ندارد که این عمارت فقط برای رثیس باشد. آیفون را می زنم. درب ورودی بعد از چند دقیقه باز می شود و رئیس با شلوار و پیراهن قهوه ای به استقبالم می آید. و من را به انتهای سالن پزیرایی که محل کارش است هدایت می کند. شمع های سفیدی روی میز می سوزند. روی صندلی کنارش مینشینم. قهوه ام را می خورم. بعد از این سکوت طولانی ، بالاخره خودم سکوت را می شکنم و می گویم "خب رئیس به نظرم تا دیر نشده قرارداد رو ببندیم." رئیس نیشخندی نثارم می کند."کدوم قرارداد؟"
چهار راه ادیسون. نبش خیابان کلوین . ساختمان بزرگ سفید رنگ
از شرکت تا آن چهار راه زیاد راهی نیست. خیابان ها امروز عجیب خلوت است . به همین دلیل زود به چهارراه می رسیم آن پلیس زن مثل همیشه آن جا با اسلحه اش ایستاده است. وقتی به سر نبش خیابان کلوین می رسم ساختمان سفید به خوبی قابل مشاهده است. چنان بزرگ است که می توان آن را عمارت در نظر گرفت . آیفون آن یک زنگ بیشتر ندارد. ولی این امکان ندارد که این عمارت فقط برای رثیس باشد. آیفون را می زنم. درب ورودی بعد از چند دقیقه باز می شود و رئیس با شلوار و پیراهن قهوه ای به استقبالم می آید. و من را به انتهای سالن پزیرایی که محل کارش است هدایت می کند. شمع های سفیدی روی میز می سوزند. روی صندلی کنارش مینشینم. قهوه ام را می خورم. بعد از این سکوت طولانی ، بالاخره خودم سکوت را می شکنم و می گویم "خب رئیس به نظرم تا دیر نشده قرارداد رو ببندیم." رئیس نیشخندی نثارم می کند."کدوم قرارداد؟"
- ۲۶۱
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط