کودک

کودک

وای مــــــردم! روز ناز کودک است روز سرمســــتی و ساز کودک است

کودک است آییــــــنه ی دل را صفا کودک است محصولی از عشق ووفا

کودک است آینده ساز هـــــر وطن کودک است روح و روان انجـــــــــمن

کودک است جــــــام شراب خانگی کودک است یک ساغـــــــــر آزادگی

کودک است یعنی که آبِ روی عشق کودک است اما دو بیتی گوی عشق

کودک عین و انعـکاس عاطفه ست شبنم گلـبرگ یاس عاطـــــــفه ست

کودک است یک نام اما، در دو جای هرکــــــــــــــدام دارند از خود رد پای

کودک؛ آنجــــــــا کام آزادی بجست کودک؛ اینجا دست ازشادی بشست

کودک؛ آنجا ناز و نعـــمت می کشد کودک؛ اینجا اشک حـسرت می چکد

کودک؛ آنجا میــــوه ای از باغ و راغ کودک؛ اینجـــــا لاله ای از دشتِ داغ

کودک اما کـــــــــودک بی نان و آب شب گرسنه خفــــــته بر بالین خواب

کودک اما کودک افغــــــــــــانسِتان کز همــــــــــــان اول بود در فکر نان

کودک اما یک یتیــــــــــم خون جگر شام خــــــــود را بی پدر کرده سحر

کودک ای طفــــــــل حزین کشورم تا به کـــــــــــی آواره ای؟ تاج سرم

غم مخــــــور اما تو ای زیباسرشت

کار خـــود را می کند این سرنوشت