تورا چون نسیم صبا دوست دارم

تورا چون نسیم صبا دوست دارم
تورا چون حدیث وفا دوست دارم

چو حل گشته ام در وجود تو با خون
تورا از من و ما جدا دوست دارم

دلم را کسی جز تو کی می شناسد
تورا،ای به درد آشنا،دوست دارم

چو بیمار جان بر لبم از جدایی
گل بوسه را چون دوا دوست دارم

بلای وجودی،مرا مبتلا کن
زهستی گذشتم،بلا دوست دارم

مگیر از سرم سایه ی شهپرت را
تورا همچو فر هما دوست دارم

به شبهای تاریک و تلخ جدایی
خیال تو را چون دعا دوست دارم

قسم بر دو چشمان غم ریز مستت
تو را من به قدر خدا دوست دارم