سکوت معنا دار

سکوت درباره «روز اجرای برجام»؛ فراموشی یا خجالت؟!
دیروز ۲۷ دی‌ماه، طبق «برنامه جامع اقدام مشترک/ برجام»، سالگرد «روز اجرای توافق» بود. تیم مذاکره‌کننده ظریف، برخلاف نام غلط‌انداز «برنامه اقدام مشترک»، پذیرفت که ابتدا طرف ایرانی تمام تعهداتش را به شکل نقد، یکجا، غیرقابل برگشت (یا با امکان بازگشت طولانی‌مدت) و در کمتر از دو ماه انجام دهد. این روند که از جمله شامل انتقال ۹۷۰۰ کیلو گرم (۹۷ درصد ذخائر) اورانیوم غنی‌شده به خارج از کشور، اوراق کردن و ازهم‌گسیختن ۱۵هزار سانتریفیوژ از مجموع ۱۹هزار سانتریفیوژ، و بتن‌ریزی در رآکتور اراک بود، ۲۷ مهرماه ۹۴ آغاز و تا ۲۶ دی‌ماه به انجام رسید.

تازه پس از واگذاری نقد همه این امتیازات قرار بود، روز ۲۷ دی‌ماه ۹۴، «روز اجرای توافق» برای لغو تحریم‌ها باشد؛ روزی که هرگز فرا نرسید؛ نه در دولت اوباما و نه در دوره ‌ترامپ و بایدن! دولت آمریکا از همان ابتدا به تعبیر آقای صالحی که خود از مذاکره‌کنندگان بود، «دبّه» کرد. تعلیق را جایگزین لغو تحریم‌ها کرد و در ازای نمایش تعلیق یک تحریم، یک یا چند تحریم دیگر را اعلام یا اجرا کرد! تحریم‌های آیسا، سیسادا، ویزا و ووو