ازدواج را به عنوان یک هدف و سرنوشت محتوم به دختران معرفی

ازدواج را به عنوان یک هدف و سرنوشت محتوم به دختران معرفی نکنید.

اجازه دهید به عنوان یک سبک زندگی درست و زیبا به آن بنگرند،

اجازه دهید آنان به جز ازدواج ،آرزوها و اهداف شخصی داشته باشند.

به دختران در جامعه فشار نیاورید و به حریم خصوصی شان تجاوز نکنید.

در مهمانی ها عمو ، عمه ، دایی و خاله محترم از دختران جوان فامیل مکرر نپرسید ：
کی ازدواج می کنی ؟
یا پس کی عروسی مارو دعوت می کنی، …
ان شاءالله عروسیت ،…
این عبارات در عین اینکه عبارات زیباییست ، مکرر که استفاده شود برای فرد مشمئز کننده است.

به شوخی یا جدی این سوالات و عبارات تکراری نوعی توهین است و دخالت و فشار بر روی زندگی فرد،

بپرس ：
حالت خوبه ؟
کمکی نیاز نداری ؟ …

،از او و توانایی هایش تعریف کنید ،

پدران و مادران عزیز !
از دختر جوانتان حمایت کنید.

مهربان باشید و بی توقع …

کاری نکنید احساس کند که تنها وظیفه اش در این دنیا پیدا کردن شوهر و ازدواج است.

دید جنسیتی را کنار بگذارید ،

ابتدا با یک انسان طرف هستیم نه یک جنسیت دختر یا پسر، …

سوالات بی دلیل نوعی توهین است.

اگر در جامعه امروز ما میزان ازدواج پایدار کاهش یافته، مشکل از دختران نیست، …
آنها معیارهایی دارند برای خودشان که الان کمتر دیده میشود.

( شاید واقع بینانه این باشد که کمبود از جامعه ایست که دیگر کمتر کسی یک مرد بار می آورد. )*

جامعه ای که در آن هستیم طوری شده که افراد به دنبال طی کردن یک شبه ره صد ساله اند.

دکتر مهدی شاه نظری



* این تیکه شو خودم قبول ندارم
چون خودشون جنسیتی بحث کردن
اصلا فرقی نمیکنه …حس مسؤولیت پذیری ودرک کامل نقش جنسی و وظایف در هر دو طرف (دختر و پسر ) به نظر من نسبت به نسلهای گذشته ،کمرنگ شده و کاش اینطور نمیشد

منظورم اینه که کاش به جای کلاسهای دو ساعته واسه ازدواج یه سری کلاسها برگزار میشد که واقعا دختر وپسر با وظایفشون توو زندگی مشترک آشنا میشدن

خونواده هام به جای سختگیری بیجا سر مراسم و این حرفا کمی رو شناخت و درک متقابل بچه هاشون(عروس و دوماد ) از هم ،فرهنگ سازی میکردن و واقعا توجیه شون میکردن که انتظار همسر آینده ات از شما چی میتونه باشه و شما چطور باید برخورد کنی