می روم تا در میخانه کمی مست کنم .

می روم تا در میخانه کمی مست کنم .
جرعه بالا بزنم آنچه نبایست کنم .
بی خیال همه کس باشم و دریا باشم .
دائم الخمر ترین آدم دنیا باشم .
آنقدر مست که اندوه جهانم برود .
استکان روی لبم باشد و جانم برود .
ساقیا در بدنم نیست توان جام بده.
گور بابای غم هر دو جهان جام بده .
برود هر که دلش خواست شکایت بکند .
شهر باید به من الکلی عادت بکند...