خسته ام ز شب های تنهایی

خسته ام ز شب های تنهایی
منتظرم که شایدروزی توبیایی
دل خسته و حیرانم ز چرخه روزگار
که برما چگونه برگرداندلوحه رسوایی
فراغ یار در این دنیای دوار
بپا کرد در این دل چه بلوایی
برای زخم این قلب شکسته
نمیدانم گذارم چه دوایی
نمیدانم چه کنم با این دنیای بی رحم
که هردم میزند برما نوای تنهایی
دل آمد برمزار عاشقی
که تازه کند داغ روزهای شیرین شیدایی
روزی که عشق فرمان روای دلها بود
ولی اکنون مانده فقط غم جدایی
و زان روزها فقط مانده
بر دلم رد پایی
تورا یار این دل تنها میدانستم
ندانستم که تونیز مثل این روز گار برمایی
تو که با این دل نماندی
مانده اما این دل به پای شیدایی