تقدیم به کمیل

تقدیم به کمیل


از دو چشمت من خدا را یافتم

ای دو چشــمت باغ سـبز زنـده گی
آیــــت ســــــبزینه گی تابــــنده گی
از دو چشــمت من خـــــدا را یافتم
هســـــــتی بی انتــــــها را یافـــــتم
گر بگـــــــویم رازی از چشـمان تو
عالـــــمی را میکــــنم ویــــران تو
عشــــــق را با نــام تو آمــــــوختم
عشــــق را آمـــوختم خود سـوختم
بوی آتـــــش از نفــس هـــــایم پدید
تا به جـــــانم بـوی عشــق تو رسید
عطـــــر صـد گلــــخانه در اندام تو
بــادۀ میخــــانه هـــــا در جــــام تو
با دل آگـــــنده از عشق و نـــــــیاز
میـــــبرم من پیش چشمانـــت نماز
بـــــادۀ سبـــــز ترا نـــوشـــــیده ام
من از آن در عشــق تو کوشــیده ام
در روانم تا که عشـقت جان گرفت
ساحل اندیــــشه را توفــــان گرفت
تو چـــــراغ خلـــــوت جـــان منی
نوبهـــــــار سبز ایــــــمان مـــــنی
ای تو واقــف از همه اسرار عشق
صد گره افگـــندهـای در کار عشق
میگشایــم من گــــره از کــــار تو
تا که منصـــــوری شـوم بر دار تو